مقایسه اثربخشی زوج درمانی هیجان مدار و زوج درمانی ساختاری بر عدالت زناشویی و راهبردهای حفظ رابطه در زوجین متعارض

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد، روانشناسی تربیتی، دانشگاه پیام نور تهران

2 دانشجوی کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه پیام نور تهران، تهران. ایران

3 دانشجوی کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، بندر لنگه، ایران

4 استادیار گروه روان شناسی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

چکیده

هدف: هدف از پژوهش حاضر تعیین اثربخشی زوج درمانی هیجان مدار و مقایسه آن با زوج درمانی ساختاری بر عدالت زناشویی و راهبردهای حفظ رابطه در زوجین متعارض بود. روش: پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل و پیگیری دو ماهه بود؛ و جامعه آماری پژوهش حاضر 205 زوج مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر شیراز در شش ماهه آخر سال 1399 بود که پس از غربالگری با پرسشنامه تعارض زناشویی ثنایی(1387)، 60 زوجی که از نقطه برش 150 نمره بیشتری گرفته بودند به شیوه در دسترس انتخاب و به پرسشنامه های عدالت زناشویی و راهبردهای حفظ رابطه(استفورد، داینتون و هاس،2000) پاسخ دادند و در گروه های آزمایشی زوج درمانی هیجان مدار(10 زوج)، گروه آزمایشی زوج درمانی ساختاری(10 زوج) و گروه گواه (10 زوج) به صورت تصادفی جایگزین شدند. هر دو گروه آزمایش به مدت هشت جلسه 90 دقیقه ای تحت مداخله زوج درمانی هیجان مدار جانسون (2004) و زوج درمانی ساختاری مینوچین (1974) قرار گرفتند و گروه گواه هیچ مداخله ای را دریافت نکردند. داده ها با استفاده از تحلیل واریانس مختلط اندازه های مکرر تجزیه و تحلیل شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد زوج درمانی هیجان مدار (97/8=F و 005/0=P) و زوج درمانی ساختاری (04/10=F و 003/0=P) بر افزایش عدالت زناشویی و زوج درمانی هیجان‌مدار (60/59=F و 001/0=P) و زوج درمانی ساختاری ‌(29/19=F و 001/0=P) بر راهبردهای حفظ رابطه در زوجین متعارض موثر است و این تاثیر در مرحله پیگیری نیز پایدار بود؛ نتایج آزمون تعقیبی نیز نشان داد که تفاوت بین دو گروه زوج درمانی هیجان مدار و زوج درمانی ساختاری در متغیرهای عدالت زناشویی و راهبردهای حفظ رابطه معنادار نیست. نتیجه گیری: مداخله زوج درمانی هیجان مدار و زوج درمانی ساختری برای افزایش عدالت زناشویی و راهبردهای حفظ رابطه در همسران دچار تعارض زناشویی روش مناسبی است.

کلیدواژه‌ها