مقایسه اثربخشی درمان هیجان‌مدار فردی با درمان هیجان مدار با کاربرد هنر بر نشخوار فکری در افراد با سندرم ضربه عشقی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری گروه روانشناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 استادیار گروه روانشناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

3 استادیار گروه روانشناسی، واحد آستارا، دانشگاه آزاد اسلامی، آستارا، ایران

چکیده

هدف: هدف از پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی درمان هیجان‌مدار فردی با درمان هیجان مدار با کاربرد هنر بر نشخوار فکری در افراد با سندرم ضربه عشقی بود. روش پژوهش: این مطالعه نیمه‌آزمایشی‌، از نوع طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه گواه و پیگیری سه ماهه بود. به منظور انتخاب شرکت‌کنندگان پژوهش، از میان سه کلینیک روان‌شناختی در منطقه دو تهران 51 نفر با سندرم ضربه عشقی به روش نمونه‌گیری هدفمند طبق معیارهای ورود و خروج انتخاب شدند و به صورت تصادفی در گروه‌های آزمایش و گواه (هر گروه 17 نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایشی اول 12 جلسه درمان هیجان‌مدار فردی، گروه آزمایشی دوم 12 جلسه درمان هیجان‌مدار با کاربرد هنر دریافت کردند، در حالی که گروه گواه هیچ مداخله‌ای را دریافت نکرد. در سه مرحله‌ پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری مقیاس پاسخ نشخوارگونه نولن- هوکسما و مورو (1991) جهت جمع‌آوری داده‌ها توسط شرکت‌کنندگان تکمیل شد. داده‌ها با استفاده از روش تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: نتایج نشان داد که اثربخشی درمان هیجان‌مدار با کاربرد هنر و درملان هیجان‌مدار فردی بر نشخوار فکری 17/13=P= 0.001, F) در افراد با سندرم ضربه عشقی در پس‌آزمون موثر بود و درمان هیجان‌مدار با کاربرد هنر نسبت به درمان هیجان‌مدار فردی اثربخش‌تر بود؛ همچنین تغییرات ناشی درمان هیجان مدار با کاربرد هنر و درمان هیجان‌مدار فردی بر هر سه مؤلفه سه ماه بعد از اتمام دوره درمان پاپرجا مانده بود. نتیجه گیری: نتایج پژوهش حاضر می‌تواند پایه‌ای برای به‌کارگیری هنر در درمان‌های روان‌شناختی جهت اثربخشی بیشتر درمان‌ها برای روانشناسان کاربردی باشد.

کلیدواژه‌ها


بیرامی، منصور.، هاشمی، تورج.، بخشی‌پور، عباس.، محمودعلیلو، مجید.، و اقبالی، علی. (1393). مقایسه تأثیر دو روش آموزش تنظیم هیجان و شناخت درمانی مبتنی بر ذهن‌آگاهی، بر پریشانی روانشناختی و راهبردهای شناختی تنظیم هیجان مادران کودکان عقب‌مانده ذهنی. فصلنامه پژوهش های نوین روانشناختی، 9(33)، 59-43.
حبیبی، مجتبی.، و حناساب‌زاده، مریم. (1392). اثربخشی هنردرمانی مبتنی بر ذهن‌آگاهی بر افسردگی، اضطراب، استرس و کیفیت زندگی در میان زنان یائسه. سالمند، 9(2)، 33-22.
راس، ریچارد. بی. (1397). شکست عشقی (سندرم ضربه عشقی). (ترجمه فاطمعه مسعودی، طناز فرخ‌زاد، سمیه ترکاون‌نژاد و المیرا علیزاداشرفی). تهران: انتشارات سایه سخن. (انتشار اثر به زبان اصلی، 1999).
زایدل، داهلیا دابلیو. (1398). مغز، رفتار و شناخت نوروسایکولوژی هنر. (ترجمه سید ابوالقاسم مهری‌­نژاد  و همکاران). تهران: آوای نو. (انتشار اثر به زبان اصلی، 2005).
فلسفی، آزاده.، و دشت‌بزرگی، زهرا. (1397). تأثیر آموزش مثبت‌نگری بر نشخوار فکری، تصویر بدن و رضایت جنسی در زنان با سقط مکرر. آموزش بهداشت و ارتقای سلامت ایران، 7(2)، 210-202.
کرمی‌نژاد، زینب.، سودانی، منصور.، و مهرابی‌زاده هنرمند، مهناز. (1395). اثربخشی رویکرد هیجان مدار بر تنظیم شناختی هیجان دانشجویان دچار شکست عاطفی. فصلنامه دانشگاه علوم پزشکی لرستان، 4(70)، 86-79.
گرینبرگ، لزلی، اس.، و گلدمن، رواندا. (1396). زوج‌درمانی هیجان‌مدار. (ترجمه محمدآرش رمضانی، آفاق قائم‌مقامی، زهرا جان‌نثاری، نینا جمشیدنژاد، نرگس دیانی و  صبا فقیه). تهران: ویرایش. (2008).
گرینبرگ، لسلی. (1396). درمان هیجان‌مدار: اصول و مبانی. (ترجمه  حبیب‌الله اکبری و طاهره رفیع). تهران: بات. (2017).
مداحی، محمدابراهیم. (1391). اثر بخشی رفتار درمانی منطقی- هیجانی بر میزان افسردگی و نشخوار فکری افراد مضطرب. اندیشه و رفتار در روانشناسی بالینی (اندیشه و رفتار) (روانشناسی کاربردی)، 25، 17-26.
معنوی‌پور، داوود.، و  شاه‌حسینی، آرزو. (1394). بررسی شاخص‌های روان‌سنجی مقیاس نشخوار فکری -تأمل. مجله علوم اعصاب شفای خاتم، ۴(۱)، 16-7.
References
Ciasca, E., Ferreira, R. C., Santana, C. L.A., Forlenza, O. V., Santos, G. D., Brum, P. S., Nunes, P. V. (2018). Art therapy as an adjuvant treatment for depression in elderly women: A randomized controlled trial. Brazilian Journal of Psychiatry, 40(3).
Deshmukh, S. R., Holmes, J., & Cardno, A. (2018). Art therapy for people with dementia. Cochrane Database of Systematic Reviews, (9).
Edwards, D. Ed.  (2004). Art therapy. London, England: SAGA Publications.
Ellison, J. M. (2016). The moderating effect of intergroup versus interpersonal context on the relationship between collective rumination and aggression. ProQuest,
Fisher, H.,  Xiaomeng, X., Aron, A., Brown, L. L. (2016). Intense, Passionate, Romantic Love: A Natural Addiction? How the Fields That Investigate Romance and Substance Abuse Can Inform Each Other. Fronties in Psychology, 7(687), 1-10.
Glisenti, K., Strodl, E., & King, R. (2018). Emotion‐focused therapy for binge‐eating disorder: A review of six cases. Clinical psychology & psychotherapy25(6), 842-855.
Härkönen, H. (2016). Love, Sexuality, and Adult Gender Relations: Nobody Likes Sleeping Alone. In Kinship, Love, and Life Cycle in Contemporary Havana, Cuba (pp. 107-145). Palgrave Macmillan, New York.
Hecht, D. (2010). Depression and the hyperactive right-hemisphere. Neuroscience Research68(2), 77-87.
Josefsson, T., Ivarsson, A., Lindwall, M., Gustafsson, H., Stenling, A., Boroy, J., Mattson, J., Carnebratt, J., Sevholt, S., Falkevik, E. (2017). Mindfulness mechanisms in Sports: Mediating effects of rumination and emotion regulation on sport-specific coping. Mindfulness, 8, 1354-1363.
Li, M., Xu, H., & Lu, S. (2018). Neural basis of depression related to a dominant right hemisphere: A resting-state fMRI study. Behavioral Neurology.
Liang, Y., & Horn, S. V. (2020). How do romantic breakups affect depression among American college students? The role of sexual conservativeness. Journal of American college health, 1-11.
Liu, D. Y., Gilbert, K. E., Thompson, R. R. (2019). Emotion differentiation moderate the effects of rumination on depression: A longitudinal study. Emotion, 1-10.
Murray, D. R., Haselton, M. G., Fales, M., & Cole, S. W. (2019). Falling in love is associated with immune system gene regulation. Psychoneuroendocrinology100, 120-126.
Papagiannaki, A., & Shinebourne, P. (2016). The contribution of creative art therapies to promoting mental health: Using Interpretative Phenomenological Analysis to study therapists’ understandings of working with self-stigmatisation. Arts in Psychotherapy, 50(1), 66–74.
Purwoko, B., & Fitriyah, F. K. (2018). Anger Management in Adolescents Behind Romantic Breakup: Implementation of Solution-Focused Brief Therapy. In Proceedings of The 1st International Conference on Education Innovation (ICEI 2017) (pp. 47-50).
Robbins, A. (2016). Object relations and art therapy. In Approaches to art therapy (pp. 126-138). Routledge.
Rosse, R. (1999). An Argument for Love Trauma Syndrome: An Important and Often Underrecognized Form of Traumatic Grief. Perspectives.
Schouten, K. A., van Hooren, S., Knipscheer, J. W., Kleber, R. J., & Hutschemaekers, G. J. (2019). Trauma-focused art therapy in the treatment of posttraumatic stress disorder: A pilot study. Journal of Trauma & Dissociation20(1), 114-130.
Schouten1, K. A., de Niet, G. J., Knipscheer, G. J.,Kleber, R. J., Giel J. M. Hutschemaekers, G, J. (2015). The Effectiveness of Art Therapy in the Treatment of Traumatized Adults: A Systematic Review on Art Therapy and Trauma. Trauma, Violence, & Abuse, 16(2), 220-228.
Therkleson, T., & Stronach, S. (2015). Broken heart syndrome: a typical case. Journal of Holistic Nursing33(4), 345-350.
Tran, T. B., &  Joormann, J. (2015). The role of facebook use in mediating the relation between rumination and adjustment after a relationship breakup. Computers in Human Behavior, 49, 56-61.
Verhallen, A. M., Renken, R. J., Marsman, J. B. C., & Ter Horst, G. J. (2019). Romantic relationship breakup: An experimental model to study effects of stress on depression (-like) symptoms. PLoS One14(5), e0217320.
Zvonarev, V. (2019). Takotsubo cardiomyopathy: medical and psychiatric aspects. Role of psychotropic medications in the treatment of adults with “Broken Heart” syndrome. Cureus11(7).