پیش‌بینی رشد پس از آسیب بر اساس سبک‌های دلبستگی و تنظیم شناختی هیجان در دختران مهاجر ایرانی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 استادیار گروه روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

10.22034/aftj.2021.290218.1110

چکیده

هدف: مطالعه حاضر با هدف بررسی نقش راهبردهای شناختی تنظیم هیجان و سبک های دلبستگی در پیش بینی رشد پس از آسیب انجام شد. روش پژوهش: این پژوهش توصیفی-همبستگی و جامعه آماری دختران دانشجوی مهاجر ایرانی بود که در سال 1400 در یکی از دانشگاه های خارج از ایران مشغول به تحصیل بودند که این منظور تعداد 145 دانشجوی دختر مهاجر ایرانی با روش نمونه گیری گلوله برفی انتخاب و به پرسشنامه های رشد پس از آسیب ندسکی و کالهون (1996)، سبک های دلبستگی کولینز و رید (1996) و راهبردهای تنظیم شناختی هیجان گارنفسکی و کرایج (2006) از طریق ارسال لینک پاسخ دادند و داده‌های جمع آوری شده از طریق نرم افزار spss24 و آزمون رگرسیون و همبستگی پیرسون مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج نشان داد که متغیرهای دلبستگی اجتنابی و اضطرابی و راهبردهای تنظیم هیجان سازش یافته پیش‌بینی کننده معنادار رشد پس از آسیب می‌باشد. با توجه به علامت بتا می‌توان گفت پیش بینی سبک دلبستگی اجتنابی و راهبردهای تنظیم هیجان سازش یافته یک رابطه مستقیم با شدت (ضریب بتا) 23/0 و 24/0 است و سبک دلبستگی دوسوگرا / اضطرابی پیش بینی کننده منفی رشد پس از آسیب است؛ اما راهبردهای تنظیم هیجان سازش نایافته و سبک دلبستگی ایمن پیش بین خوبی برای رشد پس از آسیب شناخته نشده اند. نتیجه‌گیری: مطابق با یافته ها متغیر های سبک دلبستگی اجتنابی و راهبرد های تنظیم هیجان سازش یافته به طور مستقیم پیش‌بینی کننده معنادار رشد پس از آسیب بوده و می توانند زمینه ساز این نوع از رشد باشند؛ همچنین متغیر سبک دلبستگی دوسوگرا/ اضطرابی به طور مستقیم پیش‌بینی کننده منفی رشد پس از آسیب شناخته شد و می تواند از بروز این نوع از رشد جلوگیری کند.

کلیدواژه‌ها


سیدمحمودی، سیدمحمد.، و رحیمی، چنگیز.، و محمدی، نوراله. (1392). ویژگی های روان سنجی پرسشنامه رشد پس از PTGI سانحه روش‌ها و مدل‌های روان شناختی، 3(12): 93-108.
فراهینی، مریم.، و منصوری، احمد (1397). نقش میانجی تنظیم شناختی هیجان در رابطه بین سیستم های مغزی رفتاری و رشد پس از سانحه مردان خیانت دیده، مجله تحقیقات علوم رفتاری، 16(3): 408-418.
کیانی، لیلا.، رفیعی پور، امین.، مشایخ، مریم.، تاجبخش، رامین.، و پویا منش، جعفر. (1398). پیش‌بینی رشد پس از سانحه بر اساس سبک‌های مقابله با استرس در بیماران تحت همودیالیز. فصلنامه علمی- پژوهشی روانشناسی سلامت، 8(32): 93-104
معصومی فر، کوثر.، و خواجوند خوشلی، افسانه. (1399). بررسی رابطه سبک‌های دلبستگی ادراک شده با رشد پس از سانحه و استرس پس از سانحه در دانش آموزان سیل زدگان شهرستان آق قلا، مجله پیشرفت های نوین در روانشناسی، علوم تربیتی و آموزش و پرورش، 3(27): 103-121.
Akhtar, S. (1999). Immigration and identity: Turmoil, treatment and transformation. Northvale, NJ: Aronson
Bascuñan‐Wiley, N. (2021). Migration and the senses. Sociology Compass, e12586.
Berger, R., & Weiss, T. (2006). Posttraumatic growth in Latina immigrants. Journal of Immigrant & Refugee Studies4(3), 55-72.
Bhugra, D. (2004). Migration and mental health. Acta psychiatrica scandinavica109(4), 243-258.
Graci, M. E., & Fivush, R. (2017). Narrative meaning making, attachment, and psychological growth and stress. Journal of Social and Personal Relationships34(4), 486-509.
Hussain, D., & Bhushan, B. (2011). Posttraumatic stress and growth among Tibetan refugees: The mediating role of cognitive‐emotional regulation strategies. Journal of Clinical Psychology67(7), 720-735.
Idemudia, E., & Boehnke, K. (2020). Viewpoints of Other Scientists on Migration, Mental Health and PTSD: Review of Relevant Literature. Psychosocial Experiences of African Migrants in Six European Countries, 83-117.
Kashyap, S., Page, A. C., & Joscelyne, A. (2019). Post-migration treatment targets associated with reductions in depression and PTSD among survivors of torture seeking asylum in the USA. Psychiatry research271, 565-572.
Murray, C. V., Jacobs, J. I. L., Rock, A. J., & Clark, G. I. (2021). Attachment style, thought suppression, self-compassion and depression: Testing a serial mediation model. PloS one16(1), e0245056.
O’Leary, V. E., Alday, C. S. & Ickovics, J. R. (1998). Models of life change and posttraumatic growth. In R. G. Tedeschi, C. L. Park, & L. G. Calhoun (Eds.), Positive changesin the aftermath ofcrisis (127-151), Mahwah, NJ: Erlbaum
Puechlong, C., Weiss, K., Le Vigouroux, S., & Charbonnier, E. (2020). Role of personality traits and cognitive emotion regulation strategies in symptoms of post-traumatic stress disorder among flood victims. International Journal of Disaster Risk Reduction50, 101688.
Schmidt, S. D., Blank, T. O., Bellizzi, K. M., & Park, C. L. (2012). The relationship of coping strategies, social support, and attachment style with posttraumatic growth in cancer survivors. Journal of health psychology17(7), 1033-1040.
Şimşir, Z., Dilmaç, B., & Özteke Kozan, H. İ. (2021). Posttraumatic growth experiences of Syrian refugees after War. Journal of Humanistic Psychology61(1), 55-72.
Tedeschi, R. G. & Calhoun, L. G. (1995). Trauma and transformation: Growing in the aftermath of suffering. Thousand Oaks, CA: Sage Publications Inc.
 Tedeschi, R. G. & Calhoun, L. G. (1996). The Posttraumatic Growth Inventory: Measuring the positive legacy of trauma. Journal of Traumatic Stress, 9, 455-471.
 Tedeschi, R. G. & Calhoun, L. G. (2004). Posttraumatic growth: Conceptual foundations and empirical evidence. Psychological Inquiry, 15, 1-18.
Vaishnav, S., & Blackstock, J. S. (2020). Migration Trauma and the Script-Based Self: Transactional Analysis with Nepali-Bhutanese Refugees. Journal of Asia Pacific Counseling10(1).
Walker, J., & Zuberi, D. (2020). School-aged Syrian refugees resettling in Canada: mitigating the effect of pre-migration trauma and post-migration discrimination on academic achievement and psychological well-being. Journal of international migration and integration21(2), 397-411.
Zhou, X., Zhen, R., & Wu, X. (2019). How does parental attachment contribute to post-traumatic growth among adolescents following an earthquake? Testing a multiple mediation model. European journal of psychotraumatology10(1), 1605280.