پیش‌بینی تعهد زناشویی براساس‌ تمایزیافتگی و الگوهای ارتباطی با نقش واسطه‌ای هوش هیجانی زنان متاهل

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مشاوره، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران

2 دانشیار گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و مشاوره(مدیریت و حسابداری)،دانشگاه آزاد اسلامی ، رودهن، ایران

3 دانشیار گروه روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن

چکیده

مقدمه: هدف پژوهش تعیین الگوی ساختاری پیش‌بینی تعهد زناشویی بر اساس‌ تمایزیافتگی و الگوهای ارتباطی در زنان با نقش واسطه‌ای هوش هیجانی بود. روش: روش پژوهش همبستگی و جامعه آماری کلیه زنان متأهل مراجعه ‌کننده به مراکز مشاوره تهران در سال 1397 بود. به این صورت که در انتخاب مراکز مشاوره از نمونه گیری تصادفی به قید قرعه استفاده شد. بدین منظور ابتدا شهر تهران به پنج منطقه شمال، جنوب، شرق، غرب و مرکز تقسیم شد؛ سپس از هر منطقه سه مرکز مشاوره به شکل تصادفی و به قید قرعه انتخاب و بر اساس نرم ‌افزار سمپل پاور 300 زن انتخاب شدند. سپس پرسشنامه تعهد زناشویی آدامز و جونز (1997)، پرسشنامه تمایزیافتگی اسکورون و فریدلندر (1998)، پرسشنامه الگوهای ارتباطی زوجین کریستنسن و سولاوای (1984) و پرسشنامه هوش هیجانی بار-آن (2002) تکمیل و داده‌ها با استفاده از معادلات ساختاری اسمارت پلاس تحلیل شد. یافته‌ها: نتایج در سطح 99 درصد اطمینان نشان داد که الگوی ساختاری می‌تواند تعهد زناشویی را بر اساس تمایزیافتگی و الگوهای ارتباطی با میانجی‌گری هوش هیجانی پیش‌بینی کند (120/0=‌β‌‌) و از برازش مطلوبی برخوردار است. مسیر مستقیم تمایزیافتگی (39/0=‌β‌‌) و الگوهای ارتباطی (57/0=‌β‌)، و هوش هیجانی (28/0=‌β‌) بر تعهد زناشویی معنادار و مسیر غیرمستقیم نشان داد که تمایزیافتگی و الگوهای ارتباطی با میانجیگری هوش هیجانی بر تعهد زناشویی شدت اثر مطلوبی داشته است. نتیجه‌گیری: برای انسجام و خَلق رابطه زناشویی مطلوب، می‌توان با تقویت هوش هیجانی هریک از زوج‌ها، تمایزیافتگی و نوع الگوهای ارتباطی و تقابل عناصر درون روانی آن‌ها، روابط زوج‌ها را بهبود بخشید.

کلیدواژه‌ها