An Echo of Silence: A Comprehensive Research on Early Child Marriage in Iran

Document Type : Original Article


M.A in social anthropology, University of Kent, UK


Aim: The purpose of this research was to recognize and identify the reasons for the prevalence of early child marriage in Iran and to analyze the social and cultural details of this social problem. Method: The current research method was integrated (qualitative-quantitative) and practical in terms of its purpose. In the qualitative part, the participants included adults, children and adolescent girls and boys who were married at a young age (under 18 years) for various reasons, who were selected by purposeful sampling. The research tool was an interview and continued with 311 participants far more then theoretical saturation were needed. For the validity of the findings, face validity and reliability were used with recoding method by the coding team. In the quantitative part of the research, it was based on the analysis of surveys conducted from 2006- 2014 in seven provinces (Khorasan Razavi, East Azerbaijan, Khuzestan, Sistan and Baluchistan, West Azerbaijan, Hormozgan and Isfahan) of the country. Results: The findings showed that the most important factors affecting the continuation of child marriage include poverty, low education and illiteracy, legal permission to marry (13 for girls and 15 for boys), social pressures, patriarchal views, and traditional and religious beliefs. One of the effects of early marriage is the increase in divorce, lack of Jobs and eduction, and child widowhood, the growth of orphaned and poorly cared for children, sexual abuse of girls, the continuation of the cycle of poverty and prostitution, and the increase in physical, sexual and mental illnesses for girls. Conclusion: Early marriage of female children and adolescents in Iran is prevalent as a social and cultural harm in most provinces of the country, which is associated with various harms. Therefore, there is a serious need for changing the current laws on marriage and the officials and those involved in the family field to take preventive and interventionist measures on this issue.


محمدپور، علی، قوی، نعمت‌الله. (1392). عوامل اجتماعی بالا رفتن سن ازدواج جوانان. مطالعات جامعه شناسی6(20): 39-53.
سیار، ثریا، راهب، غنچه، اقلیما، مصطفی. (1391). مقایسۀ کارکرد خانواده در ازدواج‌های سنّتی و مدرن در زنان متأهل شهر تهران. رفاه اجتماعی ۱۲(۴۷): 295-281.
احمدی، کامیل. ( ۱۳۹۶). طنین سکوت: پژوهشی جامع بر باب ازدواج کودکان در ایران. تهران نشر شیرازه.
احمدی، کامیل. (1394). پژوهشی جامع در باب ختنه زنان در ایران، تهران: نشر شیرازه.
صفوی، حنانه سادات، مینایی، ماه گل. (1394). تجربه زیسته دختران نوجوان در نقش همسر، فصلنامه پژوهش زنان، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، 6(1)، 106-87.
المو، بارد. (1386). ازدواج زودهنگام در اتیوپی: علل و عواقب سلامتی. مرکز بین المللی تحقیق برای زنان.
صتدوق جمعیت سازمان ملل. (1391). ازدواج زودهنگام: پایان کودک همسری، نیویورک: صندوق جمعیت سازمان ملل. موجود در : /
یونیسف. (1383). آموزش. موجود در تاریخ دسترسی(7/10/1395).
یونیسف. (1380). ازدواج زودهنگام: کودک همسران. موجود در  https://www.unicef-  . تاریخ دسترسی(7/10/95).
کلاگمن.جی، هانمر. اسن، تویگ.اس، حسن.جی، مک کلیری سلز و سانتاماریا.جی. (1393). صدا و آژانس: توانمند سازی زنان و دختران برای موفقیت عموم. واشنگتن دی سی.
یونیسف. (1392). بیانیه مشترک در خصوص پایان خشونت علیه زنان و دختران. موجود در: تاریخ دسترسی(8/10/95).
سالنامه آماری ثبت احوال. (1393). موجود در سایت:
عبادی، شیرین. (1369). توجه به حقوق کودکان در ایران، نشر روشنگران.