اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت بر تاب‌آوری، نشخوار خشم و استرس ادراک شده در زنان مبتلا به فشار خون بالا

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه روانشناسی، واحد بین‌المللی کیش، دانشگاه آزاد اسلامی، جزیره کیش، ایران

2 استادیار، گروه روانشناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران

3 گروه روانشناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران

چکیده

هدف: هدف پژوهش حاضر، اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت بر تاب‌آوری و نشخوار خشم و استرس ادراک شده در زنان مبتلا به فشار خون بالا بود. روش: پژوهش حاضر از نوع پژوهش های کاربردی و شبه آزمایشی با استفاده از طرح پیش آزمون- پس آزمون و پیگیری با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش حاضر را تمامی زنان افراد مبتلا به فشار خون بالا شهر تهران تشکیل داد. نمونه پژوهش حاضر 30 نفر از جامعه مذکور بود که به صورت در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گروه گواه جایگزین شدند. داده‌ها با استفاده از مقیاس تاب‌آوری کانر و دیویدسون (2003)، پرسشنامه نشخوار خشم ساکودولسکی و همکاران (2001)، مقیاس استرس ادراک شده کوهن و همکاران (۱۹۸۳) و دستگاه فشار سنج خون بدست آمده است. درمان مبتنی بر شفقت در 10 جلسه 90 دقیقه‌ای براساس بسته آموزشی گیلبرت (2017) اجرا گردید. تجزیه و تحلیل داده‌ها در بخش آمار توصیفی: شاخص‌های مرکزی و شاخص‌های پراکندگی مانند میانگین و انحراف استاندارد به کار گرفته ‌شد. از روش تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و نرم افزار SPSS.22 استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت بر تاب‌آوری (57/6=F، 01/0>P)، نشخوار خشم (27/9=F، 01/0>P) و استرس ادراک شده (91/14=F، 01/0>P) در زنان مبتلا به فشار خون بالا تفاوت موثر است. نتیجه‌گیری: می‌توان نتیجه گرفت درمان مبتنی بر شفقت بر تاب‌آوری و نشخوار خشم و استرس ادراک شده در زنان مبتلا به فشار خون بالا موثر بود.

کلیدواژه‌ها