رابطه سبک فرزندپروری والدین با هوش هیجانی و پرخاشگری دختران نوجوان

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، واحد آیت الله آملی، دانشگاه آزاد اسلامی، آمل، ایران

2 استادیار گروه روانشناسی، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران

چکیده

هدف: این پژوهش با هدف تعیین رابطه سبک فرزندپروری والدین با هوش هیجانی و پرخاشگری دختران نوجوان انجام شد. روش پژوهش: روش این پژوهش همبستگی و جامعه آماری آن 1149 نفر از دانش آموزان دختر دوره اول متوسطه شهرستان آمل در نیمسال اول سال تحصیلی 98-97 بود که تعداد 234 نفر به شیوه تصادفی طبقه‌ای انتخاب و به پرسشنامه‌های شیوه‌های فرزندپروری والدین بامریند (1973)، هوش هیجانی شوت (1998) و پرخاشگری باس و پری (1992) پاسخ دادند. داده‌های حاصل به روش تحلیل پیرسون و رگرسیون چند متغیره با نرم افزار 21SPSS تجزیه و تحلیل شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد بین سبک فرزندپروری والدین با هوش هیجانی و پرخاشگری در دختران رابطه وجود دارد (01/0=P)؛ همچنین بین سبک فرزندپروری والدین با هوش هیجانی و بین سبک فرزندپروری والدین با پرخاشگری در دختران رابطه وجود دارد (01/0=P). نتیجه‌گیری: سبک فرزند پروری والدین می‌تواند هم دارای نقش حمایتی باشد و هم دارای نقش غیر حمایتی که پیامد به‌کارگیری آن می‌تواند بر تحول و رشد کودک در زمینه هوش هیجانی و بروز پرخاشگری مؤثر باشد.

عنوان مقاله [English]

The relationship between parenting styles of parents and emotional intelligence and aggression among teenage girls

نویسندگان [English]

  • Maryam Khosravi 1
  • Jamal Sadeghi 2
1 M.A of General Psychology, Ayatollah Amoli Branch, Islamic Azad University, Amol, Iran
2 Assistant Professor, Department of Psychology, Babol Branch, Islamic Azad University, Babol, Iran
چکیده [English]

Aim: This research aimed to determine the relationship between parenting styles and emotional intelligence and aggression among teenage girls. Method: The study was correlational and its statistical population included 1149 high school girl students in Amol city in the first semester of the academic year 2018-2019. In this population, 234 people were randomly selected and completed the questionnaires of Baumrind Parenting Styles (1973), Schutte Emotional Intelligence, and Buss–Perry Aggression Questionnaire (1992). The data were analyzed by Pearson analysis and multivariate regression using SPSS 21 software. Results: The findings indicated a relationship between the parenting style of parents and emotional intelligence and aggression among girls (P = 0.01). There is also a relationship between parenting styles and emotional intelligence. Also, there is a relationship between parenting style and aggression among girls (P = 0.01). Conclusion: The parenting style of parents can play both supportive and non-supportive roles, the use of which can impact the child's development and growth in the field of emotional intelligence and the emergence of aggression

کلیدواژه‌ها [English]

  • Parenting Styles of Parents
  • Emotional Intelligence
  • Aggression
اقدسی، علی نقی.، نجفی، سولماز.، اسماعیلی، رقیه.، پناه علی، امیر.، و محمدی، اکبر. (1396). مقایسه شیوه های فرزندپروری والدین دانش آموزان پسر بزهکار و عادی. مجله زن و مطالعات خانواده، 4(13): 151-141.
 حبیبی، زهره.، خسروجاوی، مهناز.، و حسین خانزاده، عباسعلی. (1397). اثربخشی آموزش هوش هیجانی بر راهبردهای مقابله با تنیدگی در افراد با آسیب بینایی. مجله پرستاری و مامایی جامع نگر، 24(71): 29-21.
 حسینی انجدانی، امین. (1387). مقایسة مهارت های حل مسأله اجتماعی دانش آموزان عادی و دارای اختلالات رفتاری 9 و 15 ساله شهر تهران در سال تحصیلی 1377. پایان نامه کارشناسی ارشد دانشگاه علامه طباطبایی تهران.
 خانجانی، زینب.، و محمودزاده، رقیه. (1395). مقایسه شیوه های فرزندپروری و اختلالات رفتاری کودکان مادران شاغل و غیرشاغل. فصلنامه علمی-پژوهشی زن و فرهنگ، 4(16): 52-37.
   شریفی درآمدی، پرویز.، و آقایار، پرویز. (1394). هوش هیجانی، کاربرد هوش در قلمرو هیجان. اصفهان: انتشارات سپاهان. چاپ اول.
زارعی، اقبال.، حیدری، حسن.، محمودی نودژ، مجتبی، عسکری، مهین.، و محمدی، حاتم. (1393).   نقش سبکهای دلبستگی در پیش بینی اختلال سلوک دانش آموزان. فصلنامه تحول روانشناختی کودک، 1(1): 83-91
صادق خانی، اسدالله.، علی اکبری دهکردی، مهناز.، و کاکوجویباری، علی اصغر. (1391). مقایسه   شیوه های فرزندپروری مادران دانش آموزان پسر 7 تا 9 سال دوره ابتدایی با اختلال لجبازی-نافرمانی و عادی در شهرستان ایلام. پایان نامه کارشناسی ارشد در رشته روانشناسی عمومی دانشگاه پیام نور تهران.
 علیپور بیرگانی، سیروس.، مکتبی، غلامحسین.، شهنی ییلاق، منیجه.، و مفردنژاد، ناهید. (1390). رابطه ویژگی های شخصیتی با خودناتوان سازی تحصیلی و مقایسه شیوه های فرزندپروری از لحاظ متغیر اخیر در دانش آموزان سال سوم دبیرستانی. مجله دستاوردهای روانشناختی دانشگاه شهید چمران اهواز، 4(2): 154-135.
فرامرزی، سالار.، تقی پور جوان، عباسعلی.، دهقانی، مصطفی.، و مرادی، محمدرضا. (1393). مقایسه سبک های دلبستگی و شیوه های فرزندپروری مادران دانش آموزان عادی و دانش آموزان با اختلال یادگیری. دوماهنامه علمی-پژوهشی جندی شاپور، 4(3): 254-245.
فرجاد، محمداحسان.، و محمدی اصل، جواد. (1387). اثربخشی تمرینات جسمانی بر کاهش پرخاشگری دانش آموزان آهسته گام. نشریة رشد و یادگیری حرکتی- ورزشی، 8(37): 66-52.
گنجی، مهدی. (1397).  آسیب شناسی روانی بر اساس  DSM -5تهران: انتشارات سالاوان.
گنجه، سیدعلیرضا.، دهستانی، مهدی.، و زاده محمدی، علی. (1392). مقایسه اثربخشی آموزش مهارت حل مسأله و هوش هیجانی در کاهش پرخاشگری دانش آموزان پسر دبیرستانی. مجله دانش و پژوهش در روانشناسی کاربردی، 14(2): 50-38.
مسعودنیا، ابراهیم. (1388). پرخاشگری و رفتار ضداجتماعی در نوجوانان؛ ارزیابی نظریه پالایش پرخاشگری. مجله روانشناسی، 13(2): 152-138.
نیکوگفتار، محمود. (1388). آموزش هوش هیجانی، ناگویی خلقی، سلامت عمومی و پیشرفت تحصیلی. فصلنامة روانشناسان ایرانی، 5(19): 56-29.
 References
American Psychiatric Association. (2013). Diagnostic and statistical manual of mental
disorders. American Psychiatric Publishin
Baranne, M.L & Falissard, B. (2018). Global Burden of Mental Disorders Among Children Aged 5–14
Years. Child and Adolescent Psychiatry and Mental Health, (2018), 1-9
Berent, T. S. (2012). Child development. Second. London, Brown and benchmark publisher.
Buss, A.H., & Perry, M. (1992). The Aggression Questionnaire. Journal of Personality and Social Psychology. 63(3), 452-459
Chan, D.W. (2006). Emotional intelligence and components of burnout among Chinese secondary school teachers
in Hong Kong. Teaching and Teacher Education, 1-13
Dunn, J. M. & Fait, H. F. (2010). "Special physical education:  adapted, individualized developmental". The University of Viriginia, W.C. Brown.
Dongiu Seo, Patrick, C. J. & Kennealy, P. J. (2008). "Role of serotonin
and dopamine system teractionsin the neurobiology of impulsive aggression and ts
comorbidity with other clinical disorders
". Ggression and violent behaviour, 13,
PP:383-39
5
Fabian, J. M. (2010). "Neuropsychological and neurological correlates in
violent and homicidal offenders: a legal and neuroscience perspective
". Aggression
and violent behaviour, 15, PP: 209-223
Goleman, D. (1995). Emotional intelligence. New York: Bantam
Holenstein, T. (2011). Rigidity in parent-child interaction early childhood. Journal of Abnormal Child Psychology, 32 (4), 595-607.
McAndrew, F. & Francis, T. (2009). "The interacting roles of testosterone
and challenges to status in human male aggression
". Aggression and Violent
Behaviour, 14, 330-335
Maccoby, E. E., & Martin, J. A. (2013). Socialization in the context of the family: parent child interaction. In P.H. Mussen (Ea & E. M. Hetherington (Vol. Ed.), Hand book of child psychology: Vol. 4. Socialization, personality, and social development (4thed, pp.1-101). New York: wily.
Nicholson, S. (2013). Anger management revolution studies distribution. company inc. of child Adolescent
psychiatry, 43(12), 1478- 1487
Richardson, D. S., & Hammock, G. S. (2007). "Social context of human aggression. Are we paying too much attention to gender?" Aggression and violent behaviour. 12, PP: 417-426
Robinson, C., Mandleco, B., Olsen, SF., Hart, CH. (2011). The parenting style and dimensions Questionnaire (PSQD). Handbook of family measurement techniques; thousand oaks: sage. Vol.3. p: 319-321.
Sjöberg, L. (2008). Emotional intelligence and life adjustment. In: Cassady JC, Eissa MA. Emotional intelligence: perspectives on educational & positive psychology. 1th ed. New York: Peter Lang Publishing; 169184.