رابطه نقش جنسیتی با بی‎ثباتی ازدواج: نقش تعدیل کنندگی جهت‎گیری در رابطه جنسی در مردان

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد روانشناسی بالینی خانواده، پژوهشکده خانواده، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

2 دانشیار روانشناسی بالینی پژوهشکده خانواده دانشگاه شهید بهشتی

3 دانشیار گروه روانشناسی، پژوهشکده خانواده، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

چکیده

هدف: هدف این پژوهش تعیین نقش تعدیل‌کنندگی جهت‌گیری در رابطه جنسی مردان، با بی ثباتی ازدواج بود. روش پژوهش: پژوهش حاضر از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش مردان ساکن شهر تهران بودند که حداقل یک سال از زندگی مشترکشان گذشته بود. به‌این‌ترتیب،150 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس از نقاط مختلف شهر تهران با مراجعه به مکان‌های عمومی و با توزیع پرسشنامه در فضای مجازی انتخاب شدند. ابزارهای اندازه گیری در این پژوهش شامل پرسشنامه‌های بی‌ثباتی ازدواج بوث و همکاران (1983)، نقش‌های جنسیتی بم (1974) و جهت‌گیری در رابطه جنسی هاگز و اسنل (1990) بودند. یافته‌ها: نتایج نشان داد که جهت‌گیری در رابطه جنسی، نقش تعدیل‌کنندگی در رابطه نقش‌های جنسیتی با بی‌ثباتی ازدواج دارد. بالا بودن جهت‎گیری مشارکتی در رابطه جنسی، کاهش بی‎ثباتی ازدواج را به همراه دارد. جهت‎گیری مبادله‎ای در رابطه جنسی، بالا بودن آن سبب افزایش بی‎ثباتی ازدواج در مردان می‌شود. همچنین در جهت‎گیری توقع در رابطه جنسی، بالا رفتن آن افزایش بی‌ثباتی ازدواج در مردان را به همراه دارد (01/0=P). نتیجه‌گیری: نتایج پژوهش نشان داد در مردانی که جهت‎گیری توقع، مبادله‎ای و توقع در رابطه جنسی بالا بوده، افزایش نقش‎های جنسیتی باعث کاهش بی‎ثباتی می‌شود؛ اما در مردانی که جهت‎گیری مشارکتی و مبادله‎ای پایین بوده، افزایش نقش‎های جنسیتی تغییری در میزان بی‎ثباتی ازدواج ندارد.

کلیدواژه‌ها