مقایسه میزان اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد برافزایش رضایت زناشویی با مکانیزم‌های گسلش شناختی و ارزش‌ها

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران

2 استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قم، قم، ایران

3 دانشیار، گروه روانشناسی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران

10.22034/aftj.2021.307274.1214

چکیده

پژوهش حاضر با هدف مقایسه میزان اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد برافزایش رضایت زناشویی با مکانیزم‌های گسلش شناختی و نقش تعدیل‌کننده ویژگی‌های شخصیتی انجام شد. روش پژوهش از نوع ‌‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون - پس‌آزمون با گروه کنترل بود. از جامعه آماری مراجعه‌کنندگان متأهل مراکز مشاوره شهر تهران، تعداد 45 نفر به‌عنوان نمونه پژوهش به‌صورت در دسترس انتخاب شدند و به‌صورت تصادفی در سه گروه دوتا آزمایش (15 نفر) و گروه کنترل (15 نفر) قرار گرفتند. پرسشنامه‌های پژوهش شامل رضایت زناشویی (انریچ، 1989) و ویژگی‌های شخصیتی (نئو، 1998) بود. درمان پذیرش و تعهد به مدت 12 جلسه برای روی گروه‌های آزمایش برگزار شد ولی گروه کنترل هیچ‌گونه آموزشی دریافت نکرد. بدین ترتیب داده‌‌های پژوهش جمع‌‌آوری و با استفاده از کوواریانس تحلیل شد. نتایج پس‌آزمون نشان از افزایش رضایت زناشویی گروه آزمایش داشت و همچنین نتایج نشان داد که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد برافزایش رضایت زناشویی با نقش تعدیل‌کننده ویژگی‌های شخصیت تأثیر معنی‌‌داری داشته است (p ≤ 0/05). بنابراین می‌توان جهت بهبود زندگی زناشویی از روش پذیرش و تعهد بهره گرفت و تکنیک گسلش شناختی بیشتر کارایی داشت. علت اینکه تکنیک گسلش شناختی در رضایت زناشویی کارایی داشت متاهلین می‌توانستد افکار خود را جداگانه ببینند و بدانند که از افکارشان جدا هستند و می توانند آن را تغییر دهند.

کلیدواژه‌ها