مقایسه اثربخشی طرحواره درمانی و آموزش مهارت‌های حل مسأله بر بهزیستی ذهنی ( رضایت از زندگی و عواطف مثبت و منفی) مردان متاهل سوء مصرف کننده مواد

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران.

2 دانشیار، گروه روانشناسی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران

3 استادیار، گروه روانشناسی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران

چکیده

هدف: پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی طرحواره درمانی و آموزش مهارت های حل مسأله بر بهزیستی ذهنی سوء مصرف کنندگان حاضر در مراکز کمپ های ترک اعتیاد شهرستان سرپل ذهاب انجام شد. روش: روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی طرح آن پیش آزمون-پس آزمون و دوره پیگیری با دوگره آزمایش و یک گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه مردان متاهل معتاد مراجعه کننده به مراکز ترک اعتیاد شهرستان سرپل ذهاب در سال ۹۸-13۹۷ بودند که60 نفر به صورت نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و در سه گروه(20نفر گروه آزمایش1 و20 نفر گروه آزمایش 2 و20 گروه گواه) به صورت تصادفی جایگزین شدند، ابتدا هر سه گروه با مقیاس رضایت از زندگی (SWLS)، دینر و همکاران (1985) مورد سنجش قرار گرفتند؛ هر دو گروه آزمایش به مدت 12 جلسه 90 دقیقه‌ای تحت مداخله طرحواره درمانی یانگ، کلوسکو و ویشار (2003) و مهارت‌های حل مسئله دیکسون و کلوور، 1984 قرار گرفتند و گروه کنترل هیچ مداخله ای را دریافت نکردند. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس مختلط اندازه های مکرر بررسی شد. یافته‌ها: نتایج حاکی از تأثیر مداخله طرحواره درمانی بر عواطف منفی (48/24 =F، 001/0 =P)، عواطف مثبت (84/31 =F، 001/0 =P) و رضایت از زندگی (82/3 =F، 0181/0 =P) و مداخله مهارت‌های حل مسئله بر عواطف منفی (74/29 =F، 001/0 =P)، عواطف مثبت (58/21 =F، 001/0 =P) و رضایت از زندگی (46/4 =F، 041/0 =P) و پایداری این تأثیر در مرحله پیگیری بود. نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج پژوهش می توان نتیجه گرفت که طرحواره درمانی و مهارت حل مساله به عنوان درمان های ترجیحی در مداخلات افراد مصرف کننده مواد می تواند مورد استفاده درمانگران قرا گیرد.

کلیدواژه‌ها