الگوی ساختاری رضایت از زندگی بر اساس نظمجویی هیجانی، مهارت حل ﻣﺴئله و تحمل ابهام با میانجی‌گری ویژگی های شخصیتی زوجین

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای تخصصی روان شناسی تربیتی دانشگاه آزاد واحد سمنان

2 دانشیار گروه روانشناسی تربیتی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران

3 استادیار گروه روانشناسی، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران

4 دانشیار گروه روانشناسی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران

چکیده

هدف: پژوهش با هدف تدوین الگوی ساختاری رضایت از زندگی بر اساس نظم جویی هیجانی، مهارت حل ﻣﺴﺄﻟﻪ و تحمل ابهام با میانجی‌گری ویژگیهای شخصیتی انجام شد. روش: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی‌زوج‌های مراجعه کننده به مراکز مشاوره 2 و 5 شهر تهران در سال 1397 بودند که از بین آن‌ها نمونه‌ای به حجم 380 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شد. به منظور جمع‌آوری داده‌های مورد نیاز از پرسشنامه‌های رضایت از زندگی دینر و همکاران (1985)، نظم‌جویی شناختی هیجان گارنفسکی و همکاران (2001)، حل ﻣﺴﺄﻟﻪ هپنر (1982)، تحمل ابهام مک‌لین (1993) و پرسشنامه شخصیتی پنج عاملی نئو مک‌کری و کوستا (1985) استفاده شد. داده‌ها از طریق معادلات ساختاری و بوسیله نرم‌افزارهای Spss22 و Amos24 تجزیه و تحلیل شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد مسیر مستقیم نظم‌جویی هیجانی (40/0=β، 01/0=P)، مهارت حل ﻣﺴﺄﻟﻪ (32/0=β، 01/0=P)، تحمل ابهام (22/0=β، 01/0=P) و ویژگی‌های شخصیتی ـروان‌رنجوری (22/0-=β، 01/0=P)، برون‌گرایی (23/0=β، 01/0=P)، گشودگی به تجربه (19/0=β، 01/0=P)، سازگاری (22/0=β، 01/0=P) و وجدانی بودن (27/0=β، 01/0=P)ـ بر رضایت از زندگی معنادار است. همچنین بین نظم‌جویی هیجانی، مهارت حل‌ﻣﺴﺄﻟﻪ و تحمل ابهام با رضایت از زندگی با میانجی‌گری ویژگی‌های شخصیتی رابطه معناداری وجود دارد (01/0=P). نتیجه‌گیری: ویژگی‌های شخصیتی در رابطه بین نظم‌جویی‌هیجانی، مهارت‌ حل‌ﻣﺴﺄﻟﻪ و افزایش تحمل ابهام نقش میانجی دارند و می‌توان برای افزایش رضایت زندگی، نظم‌جویی‌هیجانی، مهارت‌ حل‌ﻣﺴﺄﻟﻪ را آموزش داد.

کلیدواژه‌ها