شناسایی پدیده ‌‌‌‌‌‌‌‌‌تاخیر‌ در‌ ازدواج دختران: نظریه زمینه‌ای

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران

2 استادیار گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران

3 دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران

چکیده

هدف: پژوهش حاضر باهدف، شناسایی پدیده­ی تأخیر ازدواج در دختران انجام شد. روش: روش انجام پژوهش، کیفی و از نوع نظریه زمینه‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای بود. جامعه پژوهش را دختران مجرد بالای 30 سال تشکیل دادند. ‌‌‌‌‌‌‌‌‌نمونه‌گیری به‌صورت نظری انجام شد. تعداد شرکت‌کنندگان 23 نفر بود و ابزار پژوهش مصاحبه نیمه ساختاریافته بود. روند تجزیه‌وتحلیل داده‌‌‌‌‌‌‌‌ها بر اساس روش ساختارگرای چارمز (2006)، انجام شد. در انتهای مراحل کدگذاری، مدل نهایی پژوهش ارائه شد. یافته‌ها: نتایج، نشان داد که علل تأخیر در ازدواج عبارت بودند از: داشتن خانواده ضد ازدواج، شخصیت فردیت طلب و زندگی در جامعه­ی ‌مشوق ‌تجرد. چگونگی شکل‌گیری‌‌‌‌‌‌‌‌‌ این عوامل حاوی سه فرآیند بود؛ برداشت­های غلط مرتبط به ازدواج، ویژگی­های تسهیلگر تجرد و مواجهه با افراد تضعیف‌کننده‌ی زوجیت طلبی. تأخیر در ازدواج منجر به ایجاد آثاری شده است که عبارت‌اند از تجارب هیجانی منفی، کسب موفقیت در ابعاد مختلف و نارضایتی از وضعیت موجود. درنهایت دختران مجرد به شیوه­های انطباقی‌درونی و بیرونی با این تأخیر کنار آمده بودند. نتیجه‌گیری: با توجه به‌‌‌‌‌‌‌ یافته‌‌‌‌‌‌‌‌ها می‌توان چنین استنباط کرد که پدیده­ی تأخیر در ازدواج‌ تحت علل و فرآیندهای خاصی رخ می­دهد و با خود تبعات آزاردهنده­ای را به دنبال دارد؛ بنابراین تغییراتی در سازماندهی الگوهای اجتماعی و خانوادگی و شخصیتی افراد را ‌می‌طلبد. ‌‌‌‌‌‌‌‌‌این مطالعه ‌می‌تواند مورداستفاده مشاوران و روانشناسان جهت تدوین و طراحی محتوای متناسب با ارزش‌های جامعه و مشکلات در این حوزه قرار بگیرد.

کلیدواژه‌ها