تأثیر عرف زمان و مکان در اختصاص حق طلاق

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 استاد فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشکده الهیات و مبانی اسلامی، دانشگاه تهران، ایران

3 استاد گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی،تهران،ایران

چکیده

هدف: هدف پژوهش حاضر شناخت تأثیر زمان و مکان در اختصاص حق طلاق بود. روش: این پژوهش به روش توصیفی ـ تحلیلی انجام شد؛ بحث برابری زن و مرد در حق انحلال نکاح همانند انعقاد آن از نظر فقه و حقوق اسلامی از دیر باز میان اندیشمندان مسلمان مطرح بوده است؛ ولی ایرادات و اعتراضات هیچ‌گاه به میزان کنونی نبوده، ظهور نهضت‌های مدنی و فعالان حقوق بشر و افزایش آگاهی زنان از حقوقشان سبب شده که این مباحث جدی‌تر مطرح شود و فقیهان و قانون‌گذاران کشورهای اسلامی از افق‌های نوینی به مسئله بنگرند. یافته‌ها: یافته‌های پژوش نشان می‌دهد که بررسی نقش عرف در اختصاص حق طلاق، از موضوعات مهم در حوزه‌ی پویایی فقه است و بدون شک نقش عرف زمان و مکان از امور مهم در این امر است. اختصاص حق طلاق به مرد از اموری است که به‌صراحت در قرآن به آن اشاره نشده است و این حق را از زوجه سلب نکرده است. نتیجه‌گیری: با بررسی تاریخی جایگاه زنان در زمان جاهلیت و دیدگاهی که اعراب به جنس زن داشتند و انواع طلاق‌ها در آن روز، با بررسی عرف زمانی و مکانی، عادات و رسوم و تقلیدهای مذهبی متفاوت حکم به درخواست طلاق زوجه داده می‌شود.

کلیدواژه‌ها