مقایسه سبک های فرزندپروری، احساس تنهایی و مهارت های ارتباطی زنان بی سرپرست و عادی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد، روانشناسی عمومی، دانشکده عوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران غرب

2 استادیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران غرب، ایران

3 گروه آموزشی پیش از دبستان، دانشکده علوم تربیتی و رفاه اجتماعی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران

چکیده

هدف : هدف از انجام این پژوهش مقایسه سبک‌های فرزندپروری، احساس تنهایی و مهارت‌های ارتباطی زنان بی‌سرپرست و عادی بود
روش پژوهش: جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی زنان سرپرست خانوار مراجعه‌کننده به سرای محله شهر تهران بود که تعداد آن‌ها برابر با 360 نفر بوده و تعداد تقریبی حجم نمونه، با توجه به حجم جامعه و مراجعه به جدول کرجسی و مورگان، برابر با 186 نفر برآورد شد. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه سبک‌های فرزندپروری بامریند (1991)، پرسشنامه مهارت‌های ارتباطی جرابک (2004) و پرسشنامه احساس تنهایی راسل، پیلوا وکورتونا (1980): بود. روش تجزیه و تحلیل داده‌ها از طریق آمار توصیفی فراوانی، درصد فراوانی، جدول توزیع فراوانی، ترسیم نمودارها و توصیف ویژگی‌های پاسخ‌دهندگان به پرسشنامه استفاده شد و از طریق آمار استنباطی آزمون کلموگروف - اسمیرنوف برای تعیین نرمال بودن متغیرهای پژوهش و همچنین برای تحلیل داده‌ها در این تحقیق با توجه به نوع اطلاعات و اهداف مورد نظر به منظور تائید یا رد سؤال‌ها از آزمون تی مستقل استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده‏ها نیز توسط نرم‏افزار SPSS 24 صورت گرفت.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که احساس تنهایی و مهارت‌های ارتباطی در زنان بی‌سرپرست و عادی تفاوت معناداری وجود دارد. به عبارت دیگر زنان عادی در متغیر مهارت‌های ارتباطی نمرات بیشتر و زنان بی‌سرپرست در متغیر احساس تنهایی نمرات بیشتری کسب کردند و این تفاوت معنادار است. با توجه به اندازه اثر این تفاوت در مهارت‌های ارتباطی کمترین تفاوت وجود دارد. همچنین نتایج نشان داد که بین سبک‌های فرزندپروری زنان بی‌سرپرست و عادی در سطح 05/0 = α تفاوت معناداری وجود دارد. به عبارت دیگر زنان عادی در متغیر سبک‌های فرزندپروری نمرات بیشتری کسب کردند و این تفاوت معنادار است .
نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج تحقیق توسعه و گسترش مداخلات روان‌شناختی می‌تواند به ارتقای سبک‌های فرزندپروری، مهارت‌های ارتباطی و کاهش احساس تنهایی در زنان سرپرست خانوار کمک نماید.

کلیدواژه‌ها