پیش‌بینی ناگویی‌هیجانی نوجوانان دختر بر اساس طرحواره‌ی ناسازگار اولیه و نظریه‌ ذهن والدین دانش آموزان دختر متوسطه دوم

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 دانشیار، گروه روانشناسی، واحد ابهر، دانشگاه آزاد اسالمی، ابهر، ایران

چکیده

مقدمه: هدف این پژوهش بررسی پیش بینی ناگویی هیجانی در دختران نوجوان بر اساس طرحواره ناسازگار اولیه و نظریه ذهن والدین بود. روش: این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی است و جامعه آماری دانش آموزان دختر متوسطه دوم شهر تهران در سال تحصیلی 1397-1398 بود و با استفاده از روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای تصادفی ابتدا از بین مدارس مقطع متوسطه دوم دختران منطقه 5، 9، 12 و 21 تهران انتخاب و از هر منطقه سه دبیرستان انتخاب و با حفظ اصل محرمانه بودن و رضایت جهت شرکت در پژوهش و بر اساس فرمول کوکران‌ 300 دانش‌آموز انتخاب شدند. در این پژوهش به منظور جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه‌ ناگویی هیجانی تورنتو (1994)، پرسشنامه‌ فرم کوتاه طرحواره‌ی ناسازگار اولیه‌ یانگ (1998) و آزمون ذهن‌خوانی بارون-کوهن (2001) استفاده شد. برای تحلیل داده‌ها از روش آماری ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون گام‌به‌گام استفاده گردید. یافته‌ها: نتایج نشان داد که بین نمره مولفه‌های طرحواره‌های ناسازگار اولیه والدین با ناگویی هیجانی دختران رابطه مثبت و معنی‌دار وجود دارد (01/0 P=)؛ همچنین بین نمره نظریه‌ ذهن والدین با ناگویی هیجانی دختران رابطه منفی و معنی‌دار وجود دارد (0/01= P). همچنین ضرایب رگرسیون گام به گام نشان داد که طرحواره‌های معیار سرسختانه (0/001=β=0/24 ,P)، خودانضباطی (0/001=β=0/33 ,P)، بدرفتاری (0/001= β=0/41,P)، نظریه ذهن (0/001=β=0/43 ,P)، رهاشدگی (0/001=β=0/48 ,P)، بازداری هیجانی (0/001=β=0/50 ,P)، نقص و شرم (0/001=β=0/52 ,P)، و استحقاق (0/001=β=0/53 ,P)، توانست ناگویی هیجانی را پیش‌بینی کنند.

کلیدواژه‌ها